آیا جمهوری اسلامی ایران تقاضای بازگشت مجاهدین را می پذیرد؟

اخبار متاثر کنننده درگیری های پادگان اشرف که از روزسه شنبه 6 مرداد 88 برابر با 2009/07/28 بر روی سایت خبرگزاری ها قرار گرفت ، تاکنون حاکی از 7 کشته ، 300 زخمی و تعدادی فراری است.

"به گزارش خبرگزاری فرانسه، یك منبع نظامی عراق كه خواست نامش فاش نشود، گفت: بعد از شكست مذاكرات چندین ساعته با مجاهدین خلق برای اجازه ورود مسالمت آمیز به اردوگاه اشرف، نیروهای ارتش به زور وارد این اردوگاه شدند و هم اكنون ورودی‌ها و داخل آن را در كنترل خود دارند."

همزمان خانم رجوی با انتشار بیانیه "5 شرطی" در رم ، متقاضی بازگشت اعضاء مجاهدین به ایران شد!

در بیانیه مزبور که  پیش از انتشار رسمی به مقامات آمریکایی و عراقی ارائه شده ، موضع جدید و مسئله حائز اهمیتی در تقاضای خانم رجوی وجود دارد که در تضاد با موضع گیری سابق آقای رجوی است. ( " کوه ها بجنبند ، اشرف نخواهد جنبید" و اگر " اشرف بایستد تمام جهان بپا خواهد خواست" )

اگر موضع گیری جدید خانم رجوی را فرض بر حسن نیت و پارادوکس مواضع 7 ساله رهبری سازمان و راه کاری برای حل بحران پادگان اشرف بنامیم ، معقول و منطقی است که بر اساس همان پیش شرط ها تقاضای آنان از طرف جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی و رایزنی قرار گیرد.

اگر جمهوری اسلامی ایران مدعی است  به بیش از 500  دشمن قسم خورده (عضو جدا شده از مجاهدین) در طی 7 سال گذشته پناه داده و زندگی آنان را در صحنه های سیاسی - اجتماعی روی ریل حقوق بشری و انسانی قرار داده  ،معقول است که از این پیشنهاد استقبال نموده  و برای نشان دادن ظرفیت تعامل خود گام های جدیدی را بردارد.

بنظر نمی رسد هیچ درخواست و تقاضایی عجیب و غریب تر از زندگی بیش از 500 عضو جدا شده از مجاهدین در  ایران باشد!

باز کردن زخم های کهنه و سیاسی کردن مسئله (آنطور که مجاهدین می خواهند)، طبعا منافع انسانی و حقوق بشری افراد ساکن پادگان اشرف را زیر علامت سئوال خواهد برد.

بدیهی است بسیاری از 3400 عضو مستقر در پادگان اشرف ، در برخی عملیات های تروریستی داخل ایران و عراق دست داشته و یا پشتیبان عملی افکار رهبری سازمان بوده اند.که برای بازگشت به زندگی اجتماعی نیازمند یک تغییر رویه خاص در مراجع قضایی است.به این شکل که تمامی متقاضیان بازگشت به ایران از عفو عمومی برخوردار شده و زیر چتر حمایت ویژه انسانی قرار گیرند.

بیشک با در پیش گرفتن چنین رویه ای است که تالم خاطر خانواده های عزیز از دست داده ترمیم شده و نشان از مدارای حقوق انسانی و ظرفیت بالای زیست اجتماعی آنان خواهد بود.همچنانکه در تاریخ اسلام و پس از فتح مکه نمونه بسیار بارز آن با فرمان پیامبر اسلام به ثبت رسید!

بنابر این اگر پیشنهاد و تقاضای خانم رجوی از موضع انسانی  برای پایان دادن بحران 7 ساله اعضاء محصور مجاهدین در پادگان اشرف و خط بطلانی بر بقای یک فرقه بوده  و  راه کار جدی و نه از روی سیاست ورزی و امتیاز گیری است، باید دید که آیا جمهوری اسلامی ایران ظرفیت چنین پذیرشی را دارد یا نه!؟